Home

Armeense Culturele Vereniging «Narek»

ACV Narek

Հայկական Մշակութային Միություն «Նարեկ»

«Ով հայ ժողովուրդ, քո միակ փրկությունը քո միասնական ուժի մեջ է»


,,Նարեկ,, Հայկական Մշակութային Միությունը ստեղծվել է 2004 թ-ին Բելգիայի Կորտրեյկ քաղաքում: Միության հիմնական նպատակը' Բելգիական այս քաղաքում և նրա շրջակայքում բնակվող հայերի համախմբումն է մեկ ընդհանուր նպատակի, այն է՛ ազգային մշակույթի, լեզվի, կրոնի և ավանդույթների պահպանման շուրջ։ Հարգելի բարեկամ ինտերնետային այս կայքը ծառայելու է ինչպես Միության անդամներին, այնպես էլ բոլոր ցանկացողներին Հայաստանի, հայ ազգի վերաբերյալ տեղեկատվության տրամադրման գործին: Շնորհակալություն այցելության համար: Միության Նախագահ’ Ա.Ժամհարյան

Over ons

overflow

Onze Doelstelling

1. Het instandhouden van de Armeense identiteit en
de Armeense volkstradities
2. Het bevorderen van de culturele en vriendschappelijke
betrekkingen in de ruimste zin des woords, tussen het
Belgische en Armeense volk
3. Het versterken van de culturele en vriendschappelijke
betrekkingen van de Armeense gemeenschap in België met
het moederland Armenië en de Armeense gemeenschap in de diaspora.

Beleidsplan
1. Het organiseren van culturele activiteiten, cursussen en
informatiedagen over Armeense en Nederlandse taal, geschiedenis en
beschaving, lezingen over maatschappelijke thema’s, het geven
van zang- en danslessen, het instandhouden van de jeugddans- en
zanggroepen, tentoonstellingen over de Armeense en Belgische kunst,
sportevenementen enz.
2. Het leggen van contacten en bevorderen van samenwerking met de Armeense
en in België actieve culturele, onderwijskundige en maatschappelijke
instellingen
3. Het uitgeven van publicaties, die kennis omtrent Armenië, Armeense
diaspora, Armeense cultuur en beschaving verspreiden.

overflow


overflow


--------

Հայոց Բանակի 25 ամյակի տոնակատարության շրջանակներում, Հունվարի 22 ին Բելգիայի Թագավորության Կորտրեյկ քաղաքի ,, Նարեկ ,, Հայկական դպրոցում տեղի ունեցավ աշակերտների հանդիպումը ապրիլյան հայտնի դեպքերի ժամանակ վիրավորված Հայ Զինվոր՝ Արման Ավետիսյանի Հետ։ Աշակերտները մեծ խանդավառությամբ դիմավորեցին Զինվորին և Արմանի համար նախապատրաստել էին փոքրիկ հանդես ի պատիվ Հայոց Բանակի և Հայ Զինվորի։ Հանդիպման ընթացքում Արմանը պատասխանեց երեխաներին հուզող հարցերին ։ Դասարանում տիրող Հայենասիրական մթնոլորտը հուզել էր բոլոր ներկաներին:
-------- 1988 թվական, 7-ը դեկտեմբերի, 11:41․ 10 բալլ ուժգնությամբ երկրաշարժը 41 վայրկյանում Հայաստանի 41 տոկոսն ավերակի վերածեց: 25 հազար զոհ, 500 հազարից ավելի անօթևաններ: Ամենից շատ զոհ Գյումրիում էր՝ 17 հազար: Դեկտեմբերի 10ին ժամը 13․00ին տեղի կունենա բաց դաս ոգեկոչում 1988-ի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին։
--------

Բելգիայի Կորտրեյկ քաղաքում գործող հայկական մեկօրա դպրոցը միացել է ՀՀ սփյուռքի նախարարության նախաձեռնած համահայկական շարժմանը՝
«Դու՛ ի՞նչես անում Ղարաբաղի համար»:
--------
Նոյեմբերի 20 ին տեղի ունեցավ Սուրբ Պատարագ , Կորտրեյկի Heilige Damiaankrk եկեղեցում, Սուրբ Պատարագն անցկացրեց՛ Արեւմտյան Եվրոպայի Հայրապետական Պատվիրակի Բենելուքսի փոխանորդ` Բրյուսելի Ս. Մարիամ Մագդաղեն Հայ առաքելական Եկեղեցու հոգեւոր հովիվ` Հոգեշնորհ Տեր Զատիկ վարդապետ Ավետիքյանը։
--------
Հոկտեմբերի 24ին Կորտրեյկ քաղաքում տեղի ունեցավ հանդիպում Արեւմտյան Եվրոպայի Հայրապետական Պատվիրակի Բենելուքսի փոխանորդ` Բրյուսելի Ս. Մարիամ Մագդաղեն Հայ առաքելական Եկեղեցու հոգեւոր հովիվ` Հոգեշնորհ Տեր Զատիկ վարդապետ Ավետիքյանի հանդիպումը քաղաքի հայ համայնքի հետ։ Քննարկվեցին համայնքում առկա խնդիրները և դրանց լուծման միջոցները։
--------
,,Նարեկ,, Հայկական Մշակութային Միությունը իր խորհին շնորհակալությունն է հայտնում ՀՀ սփյուռքի նախարարությանը` իդեմս նախարար Տիկին Հրանուշ Հակոբյանի, համայնքի դպրոցին դասագրքեր տրամադրելու համար: Մենք բարձր ենք գնահատում նախարարությա ոչ միայն այս այլեւ բոլոր այն նախաձեռնությունները, որոնք ուղղված են հայրենապահպանման նվիրական գործին:
Միության Նախագահ’ Ա. Ժամհարյան ACV Narek
--------

overflow


ARMEENSE TRADITIONELE DANS

Armeense traditionele dansen komen uit de diepte van eeuwen. Volksdansen zijn een van de beste manieren om de natuur en het culturele denken van Armeniërs te identificeren. Deze dansen hebben een betekenis en een geschiedenis achter zich. In de loop der eeuwen zijn die dansen min of meer gemoderniseerd, maar ze hebben hun unieke karakter nooit verloren. Armeniërs hebben meer dan 35 volksdansen zoals Kochari (Cirkel groepsdans), Shalakho, Jarkushta (krijgersdans), Iskhanats par (Herendans) en nog veel meer, maar ook dansen die typisch zijn voor bepaalde regio's zoals Arabkir, Moosh, Sasnapar en enz.Armeense volksdansen zijn voornamelijk groepsdansen die worden uitgevoerd tijdens feestelijke feesten, familieceremonies en andere sociale evenementen. Een van hen, Kochari, werd in 2017 ingeschreven op de Representatieve Lijst van het Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid. Alle etnisch-Armeense dansen tonen de eenheid van de Armeniërs. Terwijl de bewegingen van meisjes als een lente briesje zijn - breekbaar en rustig, zijn bewegingen van de jongens op het podium trots en doen denken aan de majesteit van de Armeense bergen. Behalve de groepdansen zijn er ook traditionele solo dansen (er zijn zeer populaire solodansen en een van hen (afhankelijk van welke het meest) moeten Armeense bruiden optreden op hun trouwdag. Armeniërs dansen en je begrijpt dat het niet alleen een dans is, maar ook een geschiedenis van een oude natie waar je hun macht, wil, trots en geest ziet... mannen die hun moederland en families beschermen en vrouwen & meisjes die hun echtgenoten en broers als één man bijstaan.

ԻՐԱՎԱԲԱՆԱԿԱՆ ՏԵՂԵԿԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆ





Միջէթնիկական հակամարտությունների լուծում միջազգային կազմակերպությունների շրջանակներում առկա նորմերի և միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքների հիման վրա:
Մաս 1. Ազգամիջյան հակամարտությունները կարգավորելու համար նախատեսված հիմնական սկզբունքների մեկնաբանումը: Ժամանակակից արտաքին քաղաքական հարաբերությունները բավականին հաճախ բախվում են միջազգային իրավունքի այնպիսի սկզբունքների, ինչպիսիք են միջազգային իրավունքի սուբյեկտի տարածքային ամբողջականության և ազգերի և ժողովուրդների ինքնորոշման իրավունքի սկզբունքի մեկնաբանման հետ: Միջազգային իրավունքի որոշ տեսաբաններ պնդում են, որ տարածքային ամբողջականության սկզբունքը և ինքնորոշման սկզբունքը հակասում են միմյանց ՝ պնդելով, որ այդ սկզբունքները փոխկապակցված են և ինքնորոշման սկզբունքի իրացման հետևանքով՝ պետության տարածքը կբաժանվի, իսկ դա խախտվում է տարածքային ամբողջականության սկզբունքը և սահմանների անձեռնմխելիության սկզբունքը: Այս սկզբունքների էությունը հասկանալու համար անհրաժեշտ է բացատրել դրանց կարգավորման առարկաներն ու օբյեկտները ՝ որպես միջազգային իրավունքի նորմեր: Տարածքային ամբողջականության սկզբունքի առարկան պետությունն է, այսինքն ՝ միջազգայնորեն ճանաչված պետական միավորումը, սա միջազգային իրավունքի հիմնական սուբյեկտն է: Սա նշանակում է, որ սկզբունքը կարգավորում է պետությունների միջև հարաբերությունները: Միջազգային իրավունքի այլ սուբյեկտներ սույն հարաբերությունների սուբյեկտներ չեն: ՄԱԿ-ի կանոնադրության 2-րդ հոդվածում նշված է. «4. Բոլոր անդամները միջազգային հարաբերություններում ձեռնպահ են ցանկացած պետության տարածքային ամբողջականության կամ քաղաքական անկախության նկատմամբ և կամ Միավորված ազգերի նպատակներին անհարիր որևէ այլ ձևով ուժի գործադրումից կամ դրա սպառնալիքից: »: Նշենք, որ կանոնադրության 3-րդ հոդվածի հիման վրա ՄԱԿ-ի անդամ են պետությունները: Հոդված 3 Միավորված ազգերի կազմակերպության սկզբնական անդամներ են հանդիսանում այն պետությունները, որոնք, մասնակցելով Սան Ֆրանցիսկոյում միջազգային կազմակերպության ստեղծման Միավորված ազգեի խորհրդաժողովին կամ նախապես ստորագրելով Միավորված ազգերի 1942 թ. հունվարի 1-ի Հռչակագիրը՝ ստորագրել են սույն կանոնադրությունը և վավերացել հոդված 110-ին համապատասխան: Հոդված 4 1. Միավորված ազգերի կազմակերպության անդամությունը բաց է մյուս բոլոր խաղաղասեր պետությունների համար, որոնք կստանձնեն սույն կանոնադրությունը բովանդակող պարտավորությունները և կազմակերպության կարծիքով, կարող են և կամենում են կատարել այդ պարտականությունները: Բացի այդ, Միավորված ազգերի կազմակերպության Կանոնադրության համաձայն պետությունների միջև բարեկամական հարաբերությունների և համագործակցության վերաբերյալ միջազգային իրավունքի սկզբունքների մասին հռչակագիրը անհրաժեշտ է համարում, որ իրենց միջազգային հարաբերություններում, բոլոր պետությունները զերծ մնան տարածքային ամբողջականության դեմ ուղղված սպառնալիքից կամ ուժի կիրառումից, ցանկացած պետության քաղաքական անկախություն. և ցանկացած այլ կերպ անհամատեղելի Միավորված ազգերի կազմակերպության նպատակների հետ, Հռչակագիրը, որը սահմանում է տարածքային ամբողջականության սկզբունքը, սահմանում է, որ յուրաքանչյուր պետություն պարտավոր է զերծ մնալ իր միջազգային հարաբերություններում ուժի սպառնալիքից կամ գործածությունից, ինչպես ցանկացած պետության տարածքային ամբողջականության կամ քաղաքական անկախության դեմ, այնպես էլ որևէ այլ կերպ , որը չի համապատասխանում Միավորված ազգերի կազմակերպության նպատակներին: Նման սպառնալիքը կամ ուժի կիրառումը միջազգային իրավունքի և Միավորված ազգերի կազմակերպության Կանոնադրության խախտում է. դրանք երբեք չպետք է օգտագործվեն որպես միջազգային խնդիրների լուծման միջոց: Դրանից ելնելով ՝ կարելի է պնդել, որ սկզբունքը կարգավորում է միջպետական հարաբերությունները: Այսինքն ՝ միջազգային իրավունքի տեսանկյունից, այս սկզբունքը, որպես միջազգային իրավունքի նորմ, կարգավորում է միայն միջպետական միջազգային իրավահարաբերությունները: Այս միջազգային իրավական նորմայի կարգավորման օբյեկտը տարածքն է, իսկ ներքաղաքական կառուցվածքը ՝ ներքին գործերին չխառնվելու սկզբունքի օբյեկտ, մինչդեռ վերը նշված սկզբունքները փոխկապակցված են և լրացնում են միմյանց: Սրա հաստատումը՝ Միջազգային իրավունքի մեջ ճանաչման ինստիտուտն է: Միջազգային իրավունքը ճանաչման երեք հիմնական օբյեկտ գիտի: 1. Պետության `որպես միջազգային իրավունքի հիմնական սուբյեկտի ճանաչում, 2. Ինքնորոշման համար պայքարող ազգերի և ազգությունների ճանաչում 3. Ապստամբների ճանաչում: Պետության ճանաչումը անմիջականորեն կապված է նրա միջազգային իրավասուբյեկտության հետ: Որպես իրավական ինստիտուտ՝ ճանաչելը հիմնականում ներառում է սովորական իրավական նորմեր. Ճանաչման որոշ ասպեկտներ կարգավորվում են շահագրգիռ պետությունների միջազգային պայմանագրերով և միջազգային կազմակերպությունների բանաձեւերով: Առանց պետություն ստեղծելու, որպես միջազգային իրավունքի սուբյեկտ, ճանաչումը նշում է նոր պետության առաջացման հետ կապված իրավական փաստի առկայությունը: Այն թույլ է տալիս պետությանը լիովին օգտվել իր հիմնարար իրավունքներից և կրել հիմնական պարտականություններ ՝ մասնակցել միջազգային իրավական նորմերի ձևավորմանը և կիրառմանը: Ճանաչումն իրականացվում է միջազգային իրավունքի սկզբունքների շրջանակներում: Մասնավորապես, համագործակցության սկզբունքը պահանջում է, որ նոր առաջացած և արդեն գոյություն ունեցող պետությունները զարգացնեն կայուն հարաբերություններ, ինչը հնարավոր չէ առանց ճանաչման: Ճանաչման ինստիտուտը կանոնակարգված չէ, և պետությունների փորձը պետությունների ճանաչման չափանիշների վերաբերյալ՝ շատ բազմազան է: Պետական փորձը մշակել է ճանաչման տարբեր մակարդակներ: Այս առումով ճանաչման երկու ձև կա ՝ իրավական և փաստական: Իրավական ճանաչումն իր հերթին բաժանվում է դե յուրե և փաստացի ճանաչման: Դե յուրե (իրավաբանորեն, իրավամբ) դա լրիվ ճանաչում է, ինչը նշանակում է պետությունների կողմից ճանաչված և ճանաչված դիվանագիտական առաքելությունների փոխանակում, այսինքն ՝ կայուն քաղաքական հարաբերությունների հաստատում: Դե ֆակտո (ըստ էության, ըստ էության), որպես ճանաչման հատուկ իրավական ձև, թերի է, քանի որ ճանաչող և ճանաչված պետությունների միջև ծագող հարաբերությունները չեն հասցվում դիվանագիտական հարաբերությունների մակարդակի: Փաստացի (ոչ ֆորմալ) ճանաչումը տևում է կամ շարունակական շփումների ձև է ինչպես պետական, այնպես էլ ոչ պետական մակարդակներում: Փաստացի ճանաչման տարբերակ է ժամանակավոր ճանաչումը (այս դեպքում միանվագ): Recանաչումը ձեւակերպվում է ճանաչող պետության գործողությամբ: Միջազգային իրավական ճանաչումը պետության միակողմանի ակտն է, որի միջոցով այն արտահայտում է իր պատրաստակամությունը իրավական հարաբերությունների մեջ մտնելու ցանկացած այլ պետության կամ միջազգային իրավունքի այլ սուբյեկտի հետ և նրա հետ պահպանում է լայնամասշտաբ դիվանագիտական, հյուպատոսական և այլ հարաբերություններ: Դա կամքի կամքի արտահայտման ակտ է, և ոչ թե ճանաչող պետության պարտավորություն: Պետությունը հասկանալի է իր սահմաններում: Միևնույն ժամանակ, ճանաչվում է տվյալ պետության `իր տարածքում իր իրավասությունը և որոշակի քաղաքական կառուցվածքը երկարացնելու իրավունքը: Հետևաբար, ճանաչումը օրինականորեն սահմանում է որոշակի տարածք այս պետական սուբյեկտի իրավասության համար: Միջազգային իրավունքի մեկ այլ սկզբունք է ազգի և ազգության ինքնորոշման իրավունքը: Սկզբից պետք է տալ ազգի և ազգային պատկանելությունը: Ազգություն Ազգությունը բնութագրվում է տարածքային համայնքով, որը միավորված է տնտեսական և մշակութային գործունեությամբ, ինչպես նաև մեկ լեզվով: Ազգությանը պատկանելը որոշվում է ոչ միայն արյան կապով: Ազգ Ազգը սոցիալ-էթնիկական համայնքի բարձրագույն ձևն է: արտադրության, տնտեսական, հասարակական-քաղաքական և մշակութային կյանքի կազմակերպման համար ազգային հիմքի վրա մարդկանց միավորելը: Ընդհանուր տնտեսական կյանքը, մեկ լեզուն, ընդհանուր տարածքը, մարդկանց հոգեկան կազմի որոշ առանձնահատկություններ, որոնք արտահայտվում են մշակույթի առանձնահատկություններում, ազգի հիմնական հատկություններն են: Կարող ենք ասել, որ ժողովուրդը մարդկանց կայուն ասոցիացիա է, որոնք կապված են ընդհանուր լեզվով, ընդհանուր տարածքով, ընդհանուր տնտեսական կյանքով և մարդկանց հոգեկան կազմի որոշ առանձնահատկություններով `արտահայտված տվյալ ժողովրդի մշակույթի առանձնահատկություններում: , Այս սկզբունքով կարգավորման առարկաներն են ինքնորոշման համար պայքարող ազգերն ու ազգությունները և պետությունը: Հարկ է նշել, որ այստեղ խոսքը մեկ պետության մասին է, այսինքն այն պետության, որի իրավասության տակ է տվյալ ազգը կամ ազգությունը պայքարում է ինքնորոշման համար: Այս իրավական հարաբերություններում կարևոր իրավական փաստ է այն, որ ազգն ու ազգությունը, միջազգային իրավունքի համաձայն, ունեն ոչ միայն ինքնորոշման իրավունք, այլև ինքնորոշման համար պայքարելու իրավունք, ինչպես ՄԱԿ-ի կանոնադրության 1-ին գլուխ: ասում է. ... Nationsարգացնել ժողովուրդների միջև բարեկամական հարաբերություններ `հիմնված ժողովուրդների հավասարության և ինքնորոշման սկզբունքի նկատմամբ հարգանքի վրա, ինչպես նաև ձեռնարկել այլ համապատասխան միջոցներ` համաշխարհային խաղաղության ամրապնդման համար: Իրավական տեսանկյունից, մի ազգ կամ քաղաքացիություն ինքնին միջազգային իրավունքի սուբյեկտ չէ, նրա միջազգային իրավական անձնավորությունն առաջանում է միայն այն ժամանակ, երբ տվյալ ազգը կամ ազգությունը պայքարում են ինքնորոշման համար: Ազգերի և ազգությունների միջազգային իրավական անհատականությունը, որպես այդպիսին, սահմանափակվում է ինքնորոշման համար պայքարի իրավունքով, և այն պահից, երբ ազգն ու ազգությունը պայքարում են ինքնորոշման համար, նրա միջազգային իրավական անհատականությունը փոխվում է:

Разрешение межнациональных конфликтов на основании действующих норм и основных принципов международного права в рамках международных организаций.
Часть 1: Толкование основных принципов призванных регулировать межнациональные конфликты. Современные внешнеполитические взаимоотношения довольно часто сталкиваются с проблемой толкования таких принципов международного права, как принцип территориальной целостности субъекта международного права и принцип право наций и народностей на самоопределение. Некоторые теоретики международного права утверждает что принцип территориальной целостности и принцип самоопределения противоречат друг другу, утверждая, что эти принципы взаимосвязаны и по мере реализации принципа самоопределения следствие которого территория будет отделена от государства , нарушаются принцип территориальной целостности и принцип нерушимости границ. для того чтобы понять суть этих принципов необходимо дать разъяснение субъектов и объектов регулирования этих принципов, как норм международного права. Субъектом принципа территориальной целостности является государство то есть международно признанная государственное образование, это основной субъект международного права. это означает что принцип регулирует взаимоотношения между государствами. Другие субъекты международного права не являются субъектами в данных взаимоотношениях. 2 статья устава ООН провозглашает что: ”4. Все Члены Организации Объединенных Наций воздерживаются в их международных отношениях от угрозы силой или ее применения как против территориальной неприкосновенности или политической независимости любого государства, так и каким-либо другим образом, несовместимым с Целями Объединенных Наций.” Необходимо отметить что членом оон на основании 3 статьи устава является государство. Статья 3 Первоначальными Членами Организации Объединенных Наций являются государства, которые, приняв участие в Конференции в Сан-Франциско по созданию Международной Организации или ранее подписав Декларацию Объединенных Наций от 1 января 1942 года, подписали и ратифицировали настоящий Устав в соответствии со статьей 110. Статья 4 1. Прием в Члены Организации открыт для всех других миролюбивых государств, которые примут на себя содержащиеся в настоящем Уставе обязательства и которые, по суждению Организации, могут и желают эти обязательства выполнять. Кроме этого Декларация о принципах международного права, касающихся дружественных отношений и сотрудничества между государствами в соответствии с Уставом Организации Объединенных Наций считает существенно важным, чтобы все государства в своих международных отношениях воздерживались от угрозы силой или ее применения как против территориальной целостности или политической независимости любого государства, так и каким-либо иным образом, несовместимым с целями Организации Объединенных Наций, Декларация, Определяя принцип территориальной целостности ,устанавливает что, каждое государство обязано воздерживаться в своих международных отношениях от угрозы силой или ее применения как против территориальной целостности или политической независимости любого государства, так и каким-либо иным образом, несовместимым с целями Организации Объединенных Наций. Такая угроза силой или ее применение являются нарушением международного права и Устава Организации Объединенных Наций; они никогда не должны применяться в качестве средства урегулирования международных проблем. На основании этого можно утверждать что принцип регулирует межгосударственные взаимоотношения. Тоесть, с точки зрения международного права, данный принцип, как норма международного права, регулирует только межгосударственные международно-правовые взаимоотношения. Объектами регулирования этой международно правовой нормы является территория, а внутриполитическое устройство является объектом принципа невмешательства во внутренние дела, при этом вышеуказанные принципы взаимосвязаны и дополняют друг друга. Подтверждение этому: институт признания в международном праве. Mеждународное право знает три основных объекта признания. 1. Признание государства как основного субъекта международного права, 2. Признание наций и народностей борющиеся за самоопределение 3. Признание восставшей воюющей стороны. Признание государства непосредственно связано с его международной правосубъектностью. Признание, как правовой институт включает главным образом обычно-правовые нормы, отдельные аспекты признания регламентируются международными договорами заинтересованных государств и резолюциями международных организаций. Не создавая государство как субъекта международного права, признание констатирует наличие юридического факта, связанного с появлением нового государства. Оно позволяет государству наиболее полно пользоваться своими основными правами и нести основные обязанности, участвовать в создании и обеспечении международно-правовых норм. Признание осуществляется в рамках принципов международного права. В частности, принцип сотрудничества требует от вновь возникшего и уже существующих государств развития стабильных отношений, что не возможно без признания. Институт признания не кодифицирован, а практика государств, касающаяся критериев признания государств, очень разнообразна. Практика государств выработала различные объемы признания. В связи с этим существуют две формы признания: юридическое и фактическое. Юридическое признание в свою очередь подразделяется на признание де-юре и признание де-факто. Де-юре (юридически, по праву) является полным признанием, что означает обмен между признающим и признаваемым государствами дипломатическими представительствами, т. е. установление стабильных политических отношений. Де-факто (фактически, на деле), как особая юридическая форма признания, является неполным, так как возникающие отношения между признающим и признаваемым государствами не доводятся до уровня дипломатических отношений. Фактическое признание (неофициальное) осуществляется в форме постоянных или эпизодических контактов как на правительственном, так и неправительственном уровнях. Вариантом фактического признания считается признание ad hoc (разовое, на данный случай). Признание оформляется актом признающего государства. Международно-правовое признание — односторонний акт государства, посредством которого оно выражает свою готовность вступить в юридические отношения с каким-либо другим государством или иным субъектом международного права и поддерживать с ним полномасштабные дипломатические, консульские и иные отношения. Оно является акцией добровольного волеизъявления, а не обязанностью признающего государства. Государство пизнается в пределах его границ При этом признается право этого государства распростронять свою юрисдикцию и определенное политическое устройство на данной территории. Следовательно Признание, юридически закрепляет определённую територию за юрисдикцией данного государстваенного образования.. Другой принцип международного права является право нации и народности на самоопределение. Сначала надо дать определение нации и народности. Народность Для народности характерны территориальная общность, объединенная хозяйственной и культурной деятельностью, а также единый язык. Принадлежность к народности определяется не только кровно-родственными связями. Нация Нация - высшая форма социально-этнической общности. объединение людей по национальному признаку для, организации производственно-экономической, социально-политической и культурной жизни. Общность экономической жизни, единый язык, общая территория, некоторые особенности психического склада людей, проявляющиеся в специфических чертах культуры, — это основные черты нации. Можно сказать, что нация — это устойчивое объединение людей, связанных общим языком, общей территорией, общностью экономической жизни и некоторых особенностей психического склада людей, выраженных в специфических чертах культуры данного народа. В данном принципе субъектами регулирования являются нации и народности борющиеся за самоопределение и государство. необходимо отметить что здесь речь идет об одном государстве, то есть государство под юрисдикцией которой находится данная нация или народность борющееся за самоопределение. В данных правоотношениях важным юридическим фактом является то что нация и народность по международному праву имеет не только право на самоопределение но и право на борьбу за самоопределение, так как гл 1 устава оон гласит. . Развивать дружественные отношения между нациями на основе уважения принципа равноправия и самоопределения народов, а также принимать другие соответствующие меры для укрепления всеобщего мира. С юридической точки зрения нация или народность сама по себе не является субъектом международного права, его международная правосубъектность возникает только в том случае когда данная нация или народность борется за самоопределение. международная правосубъектность наций и народностей как таковой ограничивается правом на борьбу за самоопределение и начиная с того момента когда нация и народность борется за самоопределение его международная правовая правосубъектность меняется. В связи с этим так как международное право дает нации и народности право на борьбу за самоопределение и право на самоопределение, и так как эти процессы чередуются, и эта по очередность приводит к возникновению государства, международное право по мере развития ситуации предоставляет два вида признания. 1. признание восставшей воюющей стороны . 2. признание борющиеся нации Признание восставшей (воюющей) стороны тесно связано с понятиями конфликта внутреннего и международного характера, установленных Женевской конвенцией 1949 года. Признание в качестве восставших и воюющих означает, что восстание, гражданская война или национально-освободительное движение из конфликта, имеющего внутренний характер, превращается в конфликт, имеющий международный характер. Восставшая или воюющая сторона обязаны соблюдать нормы международного, в том числе гуманитарного права, законы и обычаи войны. Они несут ответственность перед признавшими их странами за вред, причиненный их имуществу или гражданам, юридическим лицам. Критериями признания стороны конфликта восставшей или воюющей являются: · наличие гражданской войны, протекающей в виде вооруженных действий широкого масштаба; · оккупация повстанцами значительной части национальной территории и наличие определенной степени правильно организованного управления ею; · соблюдение вооруженными силами повстанцев, действующими под командованием ответственного руководителя, установленных правил ведения войны; · практическая необходимость для третьих государств определить свою позицию к происходящей гражданской войне. Как правило, признание восставшей (воюющей) стороны не ведет к установлению дипломатических отношений. Примеры признания в качестве восставшей (воюющей) стороны: · Признание Соединенными штатами Америки Кубы, боровшейся за независимость от Испании в 1896 году. · Признание Великобританией и Францией США в качестве воюющих сторон во времена американской гражданской войны. · Признание Францией и Мексикой Фронта национального освобождения имени Фарабундо Марти (ФНОФМ) как воюющей стороны в гражданской войне в Сальвадоре в1981 году. Признание борющейся нации Признание борющейся за независимость нации взаимосвязано с принципом самоопределения наций и народов. Признание борющейся за независимость нации или народа имеет целью подтверждение его статуса в качестве субъекта международного права (в отличие от воюющих или восставших сторон, которые субъектом международного права не являются, а признание закрепляет лишь их временный статус в качестве субъекта гуманитарного права). Орган национального освобождения в этом случае приравнивается к правительству нового зарождающегося государства. По своей природе, признание борющейся нации является переходным этапом на пути к признанию государства. Основаниями для признания борющейся нации или народа являются: · Нация или народ находятся в подчинении иностранного государства, подвергаются иностранному господству, а их эксплуатация является отрицанием основных прав человека, противоречащая Уставу ООН и препятствующая развитию международного сотрудничества и установлению мира; · Народ обладает своей территорией, исторически принадлежавшей ему; · Во главе борьбы за свою независимость, стоит орган, координирующий её и выступающий от имени всего народа. Примерами признания наций и народов, борющихся за независимость являются: · Признание Организации Освобождения Палестины в качестве единственного законного представителя палестинского народа (признание выражено государствами в рамках резолюции XXIX сессии от 22 ноября 1974 года. · Признание большинством государств Фронта национального освобождения Алжира. · Признание некоторыми странами Фронта ПОЛИСАРИО в качестве законного представителя народа Западной Сахары . Особенно важно дать понятие и характеристику самоопределения. Так как нация это социально-экономическая , культурно- политическая и духовная общность людей на определенной территории то есть общность отличающие этих людей по признаку языка культуры территории религии исторического прошлого; то самоопределение означает право наций и народностей самому выбрать социально-экономическое и политическое устройство на данной территории. следовательно объектом регулирования данных правоотношений является социально-экономическое политическое и культурное взаимоотношение между субъектами, каждый из которых имеет свою территорию. территория как для государства так и для нации и народности является неразделимым составляющим и на этом этапе не может быть объектом регулирования данных правоотношений но является объектом взаимотношений этих субъектов Подводя итог можно подчеркнуть что действующие международные правовые нормы дают нации и народности незыблемое право на борьбу за самоопределение и право на самоопределение, при этом, государство под юрисдикцией которого находится данный народ обязано уважать его право на самоопределение и принимать меры для предотвращения внутреннего противоборства и гражданской войны, тоесть, воздержаться от действий которые приводят к эскалации конфликта. при этом другие субъекты международного права для поддержания всеобщего мира , обязаны предпринять все необходимые меры для недопущения возрастания внутреннего конфликта в международный . Другие субъекты международного права могут: 1. всячески предотвратить развязывание войны. 2. с помощью международных правозащитных организаций стать гарантом защиты прав и основных свобод людей оказавшимся в зоне конфликта. 3. признать или не признать борьбу за независимость. 4. предотвратить гуманитарную катастрофу. Это те права и обязанности субъектов международного права которые указаны в Уставе ООН ,В частности , первая статья устава обозначив основные цели организации указывает что, Организация Объединенных Наций преследует Цели: 1. Поддерживать международный мир и безопасность и с этой целью принимать эффективные коллективные меры для предотвращения и устранения угрозы миру и подавления актов агрессии или других нарушений мира и проводить мирными средствами, в согласии с принципами справедливости и международного права, улаживание или разрешение международных споров или ситуаций, которые могут привести к нарушению мира; 2. Развивать дружественные отношения между нациями на основе уважения принципа равноправия и самоопределения народов, а также принимать другие соответствующие меры для укрепления всеобщего мира; 3. Осуществлять международное сотрудничество в разрешении международных проблем экономического, социального, культурного и гуманитарного характера и в поощрении и развитии уважения к правам человека и основным свободам для всех, без различия расы, пола, языка и религии, и 4. Быть центром для согласования действий наций в достижении этих общих целей. Подводя итоги можно констатировать что основные принципы международного права не противоречат друг друга а призваны регулировать абсолютно разные международно-правовые взаимоотношения . следовательно применение одного принципа международного права не противоречит применению другого. при этом в одной и той же ситуации обе принципы могут применяться четко разделяя сферу влияния принципов, их объекты и субъекты.

5000

Erkende en Hoog gewaardeerd Vereniging in België

Հավատարմագրված և Բարձր գնահատված Միություն Բելգիայում

110

Meer dan 100 leden

Ավելի քան 100 անդամ

96

Meer dan 90 evenementen per jaar

  Տարեկան ավելի քան 90 միջոցառում

Onze geschiedenis

Մեր պատմությունը

2004

2014

2016

2018

De vereniging werd opgericht,

Միությունը ստեղծվել է,

De Armeense school is opgericht,

Ստեղծվել է Հայկական Դպրոցը,

De Armeense Dansschool is opgericht,

Ստեղծվել է Հայկական Պարի Դպրոցը,

De Armeense dansgroep "Narek" is opgericht,

Ստեղծվել է ''Նարեկ'' Պարային Համույթը ,

Aankomende evenementen:

Գալիք   իրադարձությունները

2022

09

NOV

Հոկտեմբերի 9-ին Բելգիայի Թագավորության Կորտրիկ քաղաքում կայացավ Մամիկոն Խուրշուդյանի «Հայրեններ» գրքի շնորհանդեսը։

OC Groeningeheem

Locatie. Passionistenlaan 1b, 8500 Kortrijk

November 09, 13:00 - 15:00

18

DEC

IMG_1467

28

MEI

Նոր Տարվա Համերգ , Կորտրիյկ

Concert, Kortrijk

OC De Troubadour Bissegem

Locatie.Vlaswaagplein 3, 8501 Bissegem

December 18, 17:00 - 19:00

2023

Համերգ , Անտվերպեն

Concert, Antwerpen

Cultuurcentrum De Klap, Antwerpen

Locatie.  Frans Messingstraat 36, 2100 Antwerpen

Mei 28, 18:00 - 20:30

Informatie:  Տեղեկատվություն

Դրամահավաքի Մասնակիցները

Բաղդասարյան Արայիկ; ժամհարյան Արտակ ; Լադոյան Վարդան ; Սերոբյան Արմեն ; Սուքիասյան Սյուզաննա ; Գրիքորյան Լարիսա ; Երեմյան Արթուր; Միրզախանյան Արաիկ; Մխիթարյան Արկադի; Թումասյան Հրաչ; Առնակ; Խաչատրյան Արսեն; Խաչատրյան Արթուր; Մուքոյան Վահե; Պողոսյան Սարգիս; Վիրաբյան Աշոտ; Զոհրաբ; Էդիկ; Գալուստ;

Խաչքարի Տեղադրման Վայրը


Սիրելի Հայրենակիցներ`


Մայիսի 27 ին Բելգիայի Թագավորության Կորտրեյկ քաղաքում տեղի ունեցավ խաչքարի բացման եվ օծման արարողություն։ Խաչքար , որը հայ ժողովրդի համար ոչ միայն քրիստոնեության խորհրդանիշ է այլև կազմում է ազգային ինքնության և մշակույթի կարևորագույն մաս , ուստի տեղադրելով այն Կորտրիկ քաղաքում քաղաքի հայ բնակչությունը ամրապնդում է Հայ ֊Բելգիական բարեկամությունը ։ Հայ համայնքը Բելգիայում ձևավորվել է հիմնականում 19֊ րդ դարի վերջին ։ Կորտրիկ քաղաքի մոտ 500 հոգանոց համայնքը ավելի քան 25 տարվա պատմություն ունի ։ Սակայն պատմական փաստաթղթերից հայտնի է, որ որոշ հայեր ավելի վաղ են այստեղ բնակվել կամ կարճաժամկետ գտնվել ։ Մասնավորապես ` Անտիոքի պատրիարք Սուրբ Մակարը /Սինտ Մակարիուս/ ապրել է Մեխելենում և Կորտրեյկում և 1012 թ֊ին մահացել է Գենտում կամ Կիլիկիայի հայ թագավոր Լեվոն VI֊դը Ֆրանսիա գնալու ճանապարհին 1387 թ֊ին որոշ ժամանակ ապրել է Կորտրիկում։ Բազմաթիվ են նման դեպքերը Ուստի Կորտրեյկի հայ բնակչությունը իր երախտագիտությունն հայտնելով քաղաքին , իր պատմամշակութային և հայ ինքնության մի մասնիկը կանգնեցնելով քաղաքում ` ամրապնդում է այդ պատմական կապը։ Վստահ լինելով, որ խաչքարը նոր սերնդի համար հպարտության հիմք դառնալով ոգեկոչելու է ազգային արժեքների պահպանմանը ։ Ինչպես իր ելույթի խոսքում նշեց քաղաքապետ Վինսենթ Վան Քուիկնբորնը` Պատահական չէ, որ այս Խաչքարը տեղադրված է քաղաքի սրտում գտնվող ամենամեծ եկեղեցու կողքին և քաղաքի ամենագեղեցիկ և բնակիչների ամենասիրելի հրապարակում` այն խորհրդանշական է՝ կոչված լինելով էլ ավելի ամրապնդելու երկու ժողովուրդների բարեկամությունը ։ Կորտրեյկի “Նարեկ” Մշակութային Միությունը վստահ է, որ այս Խաչքարը իր արժանի տեղը կգտնի քաղաքի բազմաթիվ հուշարձանների շարքում և կդառնա քաղաքի բնակիչների սիրելի քանդակներից մեկը։
Նարեկ Մշակութային Միության Նախագահ Արտակ Ժամհարյան

Խաչքարի Կանգնեցումը

Մամուլի հաղորդագրություն

Een heel bijzonder geschenk aan de stad Kortrijk: een chatsjkar !


dinsdag 04/04/2017 Frans

Een chatsjkar (letterlijk: een kruissteen) is een traditioneel Armeens christelijk gedenkteken in de vorm van een stele, een staande steen van 2 meter hoog. Centraal staat een kruis, soms boven een zonneschijf. De steen is gegraveerd en gedecoreerd met rozetten, vlechtwerk en plantkundige motieven als bladeren, granaatappels en druiven.
In februari heeft onze Armeense culturele vereniging NAREK ter stede de wens geuit om zo’n kunstwerk aan stad te schenken als “symbool van hun erkentelijkheid en respect voor de stad”.
Het adviescomité ‘Kunst in publieke ruimte’ stelde voor om bij aanvaarding van het geschenk de kruissteen te plaatsen bij de Sint-Maartenskerk. En dat zal gebeuren aan de rechtervleugel van de kerk, binnen het omheinde gedeelte. De kerkgemeenschap en de kerkfabriek gaan akkoord.
Het aanvaarden van schenkingen is wel een bevoegdheid van de gemeenteraad. Zal de plaatsing van het monument gepaard gaan met een ‘inzegening’? (Toen de stad Maastricht laatst een keer zo’n cadeau kreeg kwam er een stoet van notabelen de plechtigheid bijwonen, inclusief de bisschop.)
Խաչքարի բացման արարողությունը

Informatie over de Armeense khachkar

Տեղեկություն Հայկական խաչքաի մասին